جفا است که شیراز در شیراز بماند و می طلبد این شهر زیبای مذهبی بیش از گذشته به دنیا معرفی شود.




شیراز با وجود امام زادگان واجب تعظیم، شعرای نامدار و باغ های زیبا تا حدودی شهرت جهانی دارد و همچنان نیز جا دارد تا جاذبه های گردشگری و توریستی این شهر خوش آب و هوا معرفی شود.
بارگاه ملکوتی «احمد بن موسی، شاهچراغ علیه السلام»، آرامگاه «سید علاءالدین حسین، فرزند امام موسی کاظم (ع)» و بسیاری از امام زادگان دیگر، شیراز را زیارتگاه عاشقان اهل بیت علیه السلام کرده است. مسجد های تاریخی این شهر شهرت جهانی دارد و کمتر گردشگر مذهبی است که از مسجد نصیرالملک شیراز بازدید نکرده باشد.
شهر ادبی ایران زمین، سالانه میزبان توریست های ادبی زیادی از سراسر دنیا است. بر اساس آمار میراث فرهنگی بیشترین توریستی که سالانه وارد شیراز می شود از کشورهای اروپایی است و توریست های آلمانی بیشترین سهم را دارند.
اگر مجله های گردشگری بین المللی را ورق زده باشید حتما تصاویری از باغ های شیراز را در آن مشاهده خواهید کرد. باغ ارم، عفیف آباد، جهان نما و دلگشا و... هر توریستی را مجذوب خود می کند.
مجهز بودن به تجهیزات پزشکی و دارا بودن پزشکان متخصص، این کلانشهر را به یکی از مراکز پزشکی جنوب کشور تبدیل کرده و سالانه چندین هزار نفر از کشورهای مختلف به خصوص کشورهای حاشیه خلیج فارس برای درمان به این شهرستان سفر می کنند.
با همه این پتانسیل ها جفا است که شیراز در شیراز بماند و می طلبد این شهر زیبای مذهبی بیش از گذشته به دنیا معرفی شود.اقدام و تدارک شهرداری شیراز برای حضور در یک برنامه پر بیننده تلویزیونی با موضوع روز شیراز، می تواند سرآغازی باشد برای معرفی دوباره شهر بهار نارنج ها.

برچسب:
نویسنده: جمشید رضایی